Adwent to czas otwierania naszych serc na Radosną Nowinę, którą niosą Święta Bożego Narodzenia. To także czas dzielenia się dobrem w różnej formie w środowiskach, w których żyjemy i funkcjonujemy.
W tym pięknym okresie chór Domino Cantes postanowił przekazać najlepsze życzenia* i świąteczną radość mieszkańcom domu pogodnej starości Résidence Les Eaux Vives w Brukseli.
Cel ten został zrealizowany w formie koncertu kolęd, który odbył się 14 grudnia 2024 r. Wśród zaprezentowanych przez chór utworów znalazły się także kolędy w języku francuskim, angielskim i po łacinie, dlatego też sympatyczni słuchacze mieli okazję zaangażować się we wspólny śpiew, co sprawiło wszystkim wielką przyjemność i poczucie wspólnoty.
*Załączona świąteczna e-kartka, która doskonale ilustruje przesłanie, z którym Domino Cantes odwiedził belgijskich seniorów, była rozsyłana przez Przedstawicielstwo Komisji Europejskiej w Polsce z okazji Bożego Narodzenia w 2014 roku.
Domino Cantes zaprezentował w czterogłosie, następujące kolędy zagraniczne: „Gaudete Christus est natus” (z XVI w., powstałą prawdopodobnie w Skandynawii), pochodzącą z regionu Alzacji – „Venez mes enfants”, oraz renesansową, francuską kolędę „Les anges de nos campagnes”.
Wśród angielskich utworów chór zaśpiewał z wielkim entuzjazmem „Ding Dong Merrily on High”. Co ciekawe, choć kolęda ta została opublikowana w 1924 r., muzyka do niej powstała o wiele wcześniej. Wikipedia podaje, że jej autorem był francuski kompozytor renesansowy Jehan Tabourot (1519-1593), który stworzył utwór muzyczny z myślą o nauce tańca. Wzorem dla autora tekstu – anglikańskiego księdza George’a Ratcliffea Woodwarda (1848–1934) – była, wspomniana tu wcześniej kolęda francuska, „Les anges dans nos campagnes”. Drugi popularny utwór (pierwotnie nie kojarzony ze świętami Bożego Narodzenia) to hymn „Joy to the World” (pl. „Raduj się świecie”) śpiewany w kościołach protestanckich. Anglik Isaac Watts w 1719 r. oparł jego słowa na fragmentach Ewangelii (m.in. na Psalmie 98). Tekst ten mówi o zastąpieniu grzechu i smutku pokojem i miłością. W 1848 r. Amerykanin Lowell Mason zaaranżował melodię do tego, inspirując się oratorium Georga Friedricha Händla. Od XX w. jest ona najczęściej publikowaną kolędą w Ameryce Północnej.
Oprócz powyższych utworów Domino Cantes zapoznał belgijskich seniorów z kilkoma z przebogatego zbioru polskich kolęd. Zabrzmiały więc „Bóg się rodzi” (XVIII w. sł. Franciszek Karpiński), nazywana czasami królową polskich kolęd, „Pan Bóg Wszechmogący” (XVI w.), „Przybieżeli do Betlejem” (XVII w.), „Gdy śliczna Panna” (XVIII w.), „Bóg się z Panny narodził” (XVII w.), oraz monumentalna „Bracia patrzcie jeno” (XIX w. sł. przypisywane F. Karpińskiemu).
Na finał koncertu chórzyści i słuchacze wykonali wspólnie dwa utwory francuskie. Jednym z nich była piosenka „Quand je bois du vin”, której melodia nawiązuje do modnego w XVI-wiecznej Francji szybkiego tańca w parze o nazwie tourdion, Został on spopularyzowany przez Pierre’a Attaingnanta w zbiorze opublikowanym w 1530 r., aby później w XX w. – wraz z tekstem dodanym w 1949 r. przez Césara Geoffray’a – zasłynąć jako piosenka biesiadna.
Spotkanie zakończył dynamiczny utwór „Boum” Charlesa Treneta, francuskiego wokalisty i autora tekstów piosenek. Ten lekki utwór wyraża radość życia typową dla popularnej muzyki francuskiej z końca lat 30-tych XX wieku. Tekst obfituje w dźwięki wydawane przez różne zwierzęta, a także inne śmieszne onomatopeje, co nadaje mu szczególnie wesołego charakteru.
Wszyscy uczestniczący seniorzy byli bardzo wdzięczni za występ, o czym chórzyści mogli się przekonać gawędząc z nimi po koncercie przy kawie i herbacie.
(es)